December 8, 2019

ಆಟೋಗ್ರಾಫ್ -೧

ಗೆಳೆಯರೇ , ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಲಾರದಂಥಹ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟದ್ದು PUC ಯ ಕಾಲೇಜ್ ದಿನಗಳು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ೪ ಆತ್ಮೀಯ ಮಿತ್ರರು ನಮ್ಮ ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ‘MASK ‘ ಎನ್ನುವ ಗುಂಪನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು .
‘M’uhammad Hussain
‘A’noop
‘S’hiva Prasad
‘K’amalesh
ಕಾಲೇಜಿನ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ನನ್ನ ಆಟೋಗ್ರಾಫ್ ಬುಕ್ಕಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಬರಹಗಳು ಎಂದೂ ನನಗೆ ಬಹಳ ಆತ್ಮೀಯವಾದವು. ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕದಿದ್ರೆ ನನ್ನ ನೆನಪಿನ ಒರತೆಯ ಅಕ್ಷರರೂಪವಾದ “ನೆನಪಿನ ಸಂಚಿ” ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಲಾರದು.
ಮೊತ್ತ ಮೊದಲಾಗಿ ಆತ್ಮೀಯ ಮಿತ್ರ ಕಮಲೇಶ್ ನ ಬರಹ.
Dear Friend Hussain,
I ‘think’ you are the best friend I have ever met.
ನಾನು ಯಾಕೆ best ನ ನಂತರ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೀನೆಂದು ನಿನಗರ್ಥವಾಗಿರಬಹುದು. ಅರ್ಥವಾಗುವುದು doubt . ಆದರೂ ……!!.
ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಾರಂಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ Philomena ದ normal ಪುಂಡು ಪೋಕರಿಯಂತೆ ಕಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ‘ಆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ’ (ಯಾವುದು ಅಂತ ದಯವಿಟ್ಟು ಕೇಳಬೇಡಿ !) specialist degree ಮಾಡಿದವನು ಎಂದು ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ ನನಗಾದ ಸಂತೋಷ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. ಅನೂಪ್ ಹೇಳಿದಂತೆ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರು ಕಾಲೇಜ್ ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ ಅಪರಿಚಿತರಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದು ಹೊಸತೇನಲ್ಲ . ನಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ . ಹಾಗೇನಾದ್ರೂ ಆದ್ರೆ…”ಓದ್ರೆ …………!!”.
ನೀನು ಬೇರೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ‘March fast ‘ ಎಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನಡಿತಾ ಉಂಟು ಅಂತ ದಯವಿಟ್ಟು ತಿಳಿಸು. ಹುಡುಗಿಯರೊಡನೆ ಅಧಿಕ ಪ್ರಸಂಗ ಮಾತನಾಡುವ ಕಲೆಯ ಮೇಲಿನ ನಿನ್ನ excellent hold ‘ನ್ನು ನಾನು ಮುಕ್ತ ಕಂಠದಿಂದ ಹೊಗಳುತ್ತೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು MCA ಮಾಡಿ ದುಬೈಗೆ ಹೋಗುವ ಕನಸನ್ನು ಕಾಣಬೇಡ. ಅಲ್ಲಿ ಒದೆ ತಿಂದು Master of Computer Science ನ್ನು “Monda Crack Aada ” ಎಂದು ನೀನು ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ!. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ‘ Do continue Pranks’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ಉಂಟು. ಆದರೆ ನಾನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಡ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮರೆಯಲು 2-3 ದಿನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಾನು 2 ವರುಷಗಳ ಕಾಲ ನಾವು ಮೂವರು[+] …’ಸಂಜೆ’ ಕಾಲೇಜ್ – ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡ್ ನಡುವೆ ಕಳೆದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ರಸ ನಿಮಿಷಗಳನ್ನು ಮರೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಅಪೂರ್ವ ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ಸಮಾನ ‘ಅಭಿರುಚಿ’ಗಳು ಕಾರಣವಿರಬಹುದು. ಸಮಾನತೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಾವು ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಅದು ಒಂದು ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ, ಅದೇನೆಂದರೆ –“ಬಿದಿಗೆ ಚಂದ್ರಮ “ನನ್ನು ನೋಡುವುದು, ‘ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟ ..ನನಗೆ ಕಷ್ಟ..!!’
ಕೊನೆಯ ಮಾತು:-
ಪುರಸಭೆ ಒಳಚರಂಡಿ ‘Drain’ನಂತಹ ನಿನ್ನ ‘Brain’ನನ್ನು ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ಹೀಯಾಳಿಸಿದಾಗ ಅವರನ್ನು ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದು ಮಚ್ಚಿನಿಂದ ಕೊಚ್ಚಿ ಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಅನ್ನಿಸ್ತು , ಆದ್ರೆ ‘ಸತ್ಯ’ಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡುವ ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಾದೆ .
??????????
??????????
??????????
(ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪಾತ್ರಗಳು , ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಕೇವಲ ಕಾಲ್ಪನಿಕ .. !, ನಿಜ ಜೀವನದ ವ್ಯಕ್ತಿ , ಘಟನೆಯೊಡನೆ ಸಾಮಿಪ್ಯವಿದ್ದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಕಾಕತಾಳೀಯ ಮಾತ್ರ !)

ಹೇಗಿದೆ ಹೇಳಿ

7 thoughts on “ಆಟೋಗ್ರಾಫ್ -೧

  1. ಆಹಾ .. ಅದೆಂತಹ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದೀಯ ಗೆಳೆಯಾ … ನನ್ನ PUC ದಿನಗಳು ಸುಮ್ಮನೆ ನೆನಪಾದವು

  2. Tuesday, 14 May 2013
    ಬೆಳೆಯಬಾರದಿತ್ತು ನಾವು..!!
    ಕಣ್ಣಗಲ ಆಗಸದಿ ಮುಷ್ಟಿಯಷ್ಟೇ ತಾರೆಗಳು
    ಚಂದಮಾಮನೆಡೆಗೆ ಬರೆದ ಚೋಟುದ್ದದ ಏಣಿ..
    ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಕೆಡಗುತಿದ್ದ ಮಣ್ಣು ಮರಳ ಮನೆಗಳು
    ಹರಿವ ಮಳೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಗದದಾ ದೋಣಿ..
    ಅಜ್ಜ ಹೇಳಿ ಕಲಿಸುತಿದ್ದ ಶಿಷ್ಟತೆಯ ಪಾಠಗಳು
    ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳೋ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದಂತ ರಾಣಿ…
    ಅಪ್ಪನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆದ ಮರೆಯದೂರ ದಾರಿಗಳು
    ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಮುತ್ತಿನಂತ ವಾಣಿ…
    ಭೇದಭಾವ ಮರೆತು ಕಲೆತು ಆಡುತಿದ್ದ ಆಟಗಳು
    ಹಬ್ಬದುಡುಗೆ ತೊಟ್ಟು ಮೆರೆಯುತಿದ್ದ ಓಣಿ…
    ಎಲ್ಲ ಈಗ ಬಿಡದೆ ಕಾಡಿ ಕೊಲುವ ಕನಸುಗಳು
    ಬೆಳೆಯಬಾರದಿತ್ತು ನಾವು ನಂಬಿ ದೇವರಾಣಿ..!!
    ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: http://images.fineartamerica.com/
    Dileep Hegde at 5/14/2013 01:46:00 am
    6 comments:
    Badarinath Palavalli 14 May 2013 08:18
    ಮೊದಲು ನಿಮಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು. ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಲದ ಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ ಸಲೀಸಾಗಿ ಬಾಲ್ಯಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದ ನಿಮ್ಮ ಕವನಕ್ಕೆ ಗೆಳೆಯ.
    “ಭೇದಭಾವ ಮರೆತು ಕಲೆತು ಆಡುತಿದ್ದ ಆಟಗಳು ” ಎನ್ನುವಾಗ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ಸಮಾನ ಮನಸ್ಕ ಮನಸು ಮತ್ತು ಬೆಳೆದಂತೆಲ್ಲ ನಾವು ಅರಿಯದೇ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಗೆರೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ವಿಷಾದ “ಬೆಳೆಯಬಾರದಿತ್ತು ನಾವು ನಂಬಿ ದೇವರಾಣಿ..!!” ಏತದೂ ಮನಗೆದ್ದವು.
    Reply
    ಸಂಧ್ಯಾ ಶ್ರೀಧರ್ ಭಟ್ 15 May 2013 17:42
    ಸಾಲುಗಳ ಚಂದ ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟರೆ ಇಡೀ ಕವನವನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಕಾಪಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಬಾಲ್ಯ ಮರೆಯಾಗಲೇಬಾರದಿತ್ತು. ನಿಮ್ಮ ಕವನದ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲ ನೆನಪುಗಳು ಹಸಿ ಹಸಿ ವಾಪಸ್ ಬರುವ ಮನಸ್ಸೇ ಇಲ್ಲ.
    ಹೌದು ಬೆಳೆಯಲೇಬಾರದಿತ್ತುನಾವು… !!!! Reply
    ದಿಲೀಪ ಹೆಗಡೆ 16 May 2013 11:09
    ಬದರೀ ಸರ್.. ನಮಸ್ತೆ…
    ಬೆಳೀತಾ ಬೆಳೀತಾ ನಮ್ಮ ಸಹಜತೆಗಳನ್ನ ಮರೆತು ನಾವಲ್ಲದ ನಾವುಗಳಾಗೋದಕ್ಕೆ ಶತಾಯ ಗತಾಯ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೇವಲ್ಲ…ಅಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾಗತ್ತೆ ಮತ್ತೆ.. ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಜೀವಿಸೋಣ ಎಂಬ ಆಸೆ ವಿಪರೀತವಾಗುವ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಮುನ್ನುಡಿ… ಕವನ ಓದಿ ಕಾಲಯಂತ್ರದ ಮುಖೇನ ಬಾಲ್ಯವನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸುತ್ತಿ ಬಂದು ಹರಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.. Reply
    ದಿಲೀಪ ಹೆಗಡೆ 16 May 2013 11:14
    ಸಂಧ್ಯಾ…
    ಕವನ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು… ಬೇಡ ಅಂದರೂ ಬಂದಾಗಿದೆ… ಇಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದುದು ವಾಸ್ತವ.. ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲ ನೆನಪುಗಳ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ಆ ದಿನಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಿ ಬರೋದು ನಮಗಿರೋ ಒಂದೇ ಆಯ್ಕೆ.. Reply
    bhagya bhat 16 May 2013 11:42
    ನಿಜ ಬೆಳೆಯಬಾರದಿತ್ತು ನಾವು …
    ಅದೇ ಹಳ್ಳಿಯ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗರಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ಮಸ್ತಿ, ಪ್ರೀತಿ,ಸ್ನೇಹಗಳ ಜೊತೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿರೋ ಪುಟ್ಟ ಪೋರರಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಬೇಕಿತ್ತೆಂಬ ನಿಮ್ಮ ಭಾವ ನನ್ನದೂ ಕೂಡಾ 🙂
    ಇಷ್ಟವಾಯ್ತು ಭಾವ ಲಹರಿಯಲ್ಲಿನ ನೆನಪುಗಳ ನೆನಪು …
    ಬರೀತಾ ಇರಿ
    ನಮಸ್ತೆ Reply
    Dileep Hegde 20 May 2013 00:28
    ಭಾಗ್ಯ ಭಟ್.. ಭಾವ ಲಹರಿಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.. ಬಾಲ್ಯವೇ ಹಾಗೆ.. ಎಂತವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಒಮ್ಮೆ ನೆನಪುಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿದು ಪುಳುಕ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.. ಯಾರಿಗೂ ಕಾಯದೆ ಓದುವ ಕಾಲದ ಕೈ ಗೊಂಬೆಗಳು ನಾವು.. ನೆನಪುಗಳ ಆಳಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ಕಳೆದು ಹೋಗುವ ಅವಕಾಶ ನಮಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡಬೇಕಷ್ಟೆ.. Reply
    Add comment


    Home
    View web version

Leave a Reply