December 27, 2019

ಮತ್ತೆ ನೀನಿಲ್ಲದ ಸಂಜೆ..

matte sanje
ಈ ಸಂಜೆ ಬಂತೆಂದರೆ ಸಾಕು… ರಾತ್ರಿ ಕನವರಿಸಿದ ನಿನ್ನ ಸಕ್ಕರೆ ನೆನಪುಗಳು ಗರಿಗೆದರಿ ಮತ್ತೆ ಕುಣಿಯಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತವೆ. ನಿನ್ನ ಬಂಗಾರದ ಬೆರಳ ಕಚಗುಳಿಯಿಟ್ಟಂತಾಗಿ ಮೈತುಂಬಾ ಒಂದು ತೆರನಾದ ಜೀವಂತಿಕೆಯ ಹೂವು ಅರಳುತ್ತವೆ. ಬಿರಿದ ಆ ಹೂವಿಗೂ ನಿನ್ನದೇ ಘಮಲಿರುತ್ತದೆ. ಮೊದಲು ನಿನ್ನ ನಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಬೊಗಸೆ ತುಂಬಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗಿಡುತ್ತೇನೆ. ನಂತರ ಒಂದಿಚೂ ಅಂತರವಿಲ್ಲದಂತೆ ಬರಸೆಳೆದು ಮುಖಕ್ಕೆ ಮುಖವಿಟ್ಟು ನಿನ್ನ ನಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಉಚ್ವಾಸವಾಗಿ ನನ್ನೊಳಗೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಆ ಕ್ಷಣ ಆಹ್ಲಾದತೆಯ ಉನ್ಮಾದ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನೆದೆಯೊಳಗಿನ ಬಿಸಿಯುಸಿರ ಕುಡಿದ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನದೇ ಎದೆ ಬಡಿತದ ನಿನಾದ… ನಿನ್ನಸ್ಮಿಥೆಯನ್ನು ಮೊಗೆದು ಕುಡಿದು ನಿನ್ನ ಧರಿಸಿದ ನಾನು ನನಗೇ ಅಪರಿಚಿತನಾಗುತ್ತೇನೆ.. ನನ್ನೊಳಗಿನ ಸೀಮೆ ವಿಸ್ತ್ರುತಗೊಂಡು, ದೃಷ್ಟಿ, ದಿಕ್ಕು ಹೊಸ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆ ಅರಳಿದ ಹೂವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎದೆಗೊತ್ತಿ, ನಿನ್ನೆದೆಯ ಬಡಿತದ ಸ್ವಾದದಿಂದ ಸುಸ್ಪುಷ್ಟಗೊಳಿಸಿ ಬದುಕಿಗೆ ಹೊಸ ಅರ್ಥ, ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಬೆಳಕನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.. ನನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರತಿಷ್ಟಾಪಿಸಿದ ನಿನ್ನತ್ಮದ ಪ್ರಭೆಯೊಂದಿಗೆ, ನಿನ್ನ ಆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಕಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ಜೀವ-ಜೀವ ಸೇರಿ ಬೆಸೆಯುವ ಆ ಅಮೂರ್ತ ಬಂಧನದ ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಜೀವಿಸುತ್ತೇನೆ…

~ಹುಸೇನಿ

3 thoughts on “ಮತ್ತೆ ನೀನಿಲ್ಲದ ಸಂಜೆ..

  1. ಬ್ಲಾಗ್ ಅಡ್ರಸ್ ಕೇಳ್ದಾಗ, ನನ್ ಬ್ಲಾಗ್ ಸುದ್ದಿಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಡ, ಹಾಳಾಗೋಗ್ತಿ ಅಂದಿದ್ರಿ. ಈ ಪರಿ ಹಾಳಾಗ್ಬಿಡ್ತೀನಿ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿರ್ಲಿಲ್ಲ.

Leave a Reply